1 EUR = 4,29 ZŁ
1.jpeg 2.jpeg 3.jpeg

PORADNIKI DLA WYJEŻDŻAJĄCYCH

W dziale - PORADNIKI DLA WYJEŻDŻAJĄCYCH:

Uznanie kwalifikacji pielęgniarskich w Austrii i w Niemczech

Dostęp do rynku pracy w Europie

Zwrot podatku

Klasy podatkowe w Niemczech

Niemieckie świadczenia emerytalne

Zasiłek dla bezrobotnych w Niemczach - warunki nabywania

Zasiłek dla bezrobotnych w Austrii

Obywatelstwo niemieckie

Prawo jazdy w Niemczech

Układ zbiorowy pracy

Zasiłek na dziecko (Kindergeld)

Informacje o Agencjach Zatrudnienia

Umowa kierowania

Opłaty za pośrednictwo

10 kroków - bezpieczny wyjazd do pracy za granicę

Dostęp do rynku pracy w Europie

Po 1 maja 2004, czyli po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej sytuacja na europejskim rynku pracy uległa zmianom.

Obecnie większość krajów Unii Europejskiej jest otwarta na swobodny przepływ pracowników, Polacy mogą podjąć zatrudnienie bez ograniczeń w takich państwach jak:

Beliga i Dania (od 01.05.2009), Francja (od 01.07.2008), Islandia, Lichtenstein, Luksemburg, Portugalia, Holandia (01.05.2007), Włochy, Szwecja, Irlandia, Wielka Brytania, Grecja, Hiszpania, Norwegia, Finlandia.

W pozostałych krajach obowiązują następujące ograniczenia:

Austria i Niemcy
Siedmioletni okres ograniczenia dostępu do rynku pracy. Data otwarcia granic na swobodny przepływ polskich pracowników 01.05.2011.

 wróć do góry

 

Zwrot podatku

Jeżeli pracowałeś legalnie za granicą to na pewno potrącano Ci z wynagrodzenia zaliczki na podatek. Ponieważ w w większości przypadków zaliczki są pobierane w zawyżonej kwocie, najprawdopodobniej przysługuje Ci zwrot nadpłaconego podatku. To jak wysoki zwrot podatku otrzymasz od fiskusa zależy od rozliczenia rocznego, które trzeba do niego wysłać.

Ponieważ przepisy podatkowe są bardzo skomplikowane i odmienne w każdym kraju, najlepiej rozliczyć zwrot podatku z pomocą profesjonalnej firmy, np. Kancelaria Podatkowa K&W lub Kadry Polskie Sp. zo.o. Pracują dla niej specjaliści, którzy uzyskają oni dla Ciebie maksymalny, możliwy zwrot podatku. Z Rabatową Kartą Członkowską Clubu Silesius - zniżki na rozliczenie podatku!

Kontakt z Kancelaria Podatkową K&W znajdziesz na stronie internetowej:

http://www.kanzlei.pl/

 wróć do góry

 

Klasy podatkowe w Niemczech

W Niemczech wyodrębnionych zostało 6 grup podatkowych odnoszących się do pracowników nazywanych Steuerklasse:

- Klasa I - do tej grupy należą: panny, kawalerowie, osoby rozwiedzione i owdowiałe, jeżeli nie klasyfikują się do klasy II i III (czyli, jeżeli przez cały rok podatkowy byli rozwiedzeni lub owdowiali i nie posiadają na utrzymaniu małoletnich dzieci),

- Klasa II, osoby stanu wolnego samotnie wychowujące dzieci poprzez które uznaje się: pannę, kawalera, osobę rozwiedzioną, wdowę oraz wdowca, w gospodarstwie których zameldowane jest co najmniej 1 małoletnie dziecko, za które otrzymuje kwotę pomniejszenia podatku na dziecko oraz zasiłek opiekuńczy lub rodzinne (Kindergeld). Dla pracowników owdowiałych przynależność do tej grupy podatkowej następuje tylko wtedy, gdy nie byli w klasie III,

- Klasa III - pracownicy zamężni lub żonaci jak i również osoby owdowiałe w trakcie roku kalendarzowego, w którym nastąpił zgon małżonka,

- Klasa IV - małżonkowie, jeżeli oboje uzyskują dochody z pracy

- Klasa V - gdy jedno z małżonków w trakcie roku kalendarzowego przynależało do klasy III

- Klasa VI - do tej klasy zakwalifikowani są pracownicy, którzy jednocześnie pobierają wynagrodzenie z kilku źródeł zatrudnienia.

Źródło :

http://www.infor.pl

 wróć do góry

Niemieckie świadczenia emerytalne

Każda osoba pracująca w Niemczech dłużej niż 10 lat ma prawo do uzyskania renty niemieckiej.

Wniosek o rentę może być złożony przez osobę w wieku:

kobieta  - 60 lat,

mężczyzna - 65 lat

Jak wysoka będzie emerytura?

W Niemczech świadczenia emerytalne wynoszą 64 % przeciętnego wynagrodzenia netto przy przepracowanych 45 latach. Aby otrzymać jakąkolwiek emeryturę trzeba przepracować co najmniej 10 lat.

wróć do góry

Warunki nabywania prawa do zasiłku dla bezrobotnych w Niemczech

 

Prawo do zasiłku dla bezrobotnych ma w Niemczech osoba, która w ciągu trzech lat przed utratą pracy przepracowała 360 dni kalendarzowych oraz objęta była wymaganym ubezpieczeniem społecznym.

Dodatkowo osoba bezrobotna spełnić musi następujące warunki:

- musi być zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba szukająca pracy,

- powinna przeznaczać na poszukiwanie pracy co najmniej 15 godzin tygodniowo,

- musi pozostawać do dyspozycji urzędu pracy.

 

Wysokość zasiłku dla bezrobotnych zależy od dochodów osiąganych przed wystąpieniem bezrobocia. Kształtuje się ona na poziomie około 60 procent tych dochodów. Okres pobierania zasiłku wynosi 180 dni. Może być przedłużony do 960 dni w szczególnych przypadkach. Bliższe informacje znajdują się na stronach internetowych Agencji ds. Pracy - http://www.arbeitsagentur.de

 wróć do góry

 

 

Warunki nabywania prawa do zasiłku dla bezrobotnych w Austrii

 

W Austrii prawo do zasiłku przysługuje osobom, które:

- były zatrudnione przynajmniej przez 26 tygodni w ostatnich 12 miesiącach (dotyczy to bezrobotnych, którzy nie ukończyli 25 roku życia),

- były zatrudnione przynajmniej przez 52 tygodnie w ostatnich 24 miesiącach (dotyczy to bezrobotnych, którzy ukończyli 25 rok życia i rejestrują się po raz pierwszy),

- były zatrudnione przynajmniej przez 28 tygodni w ostatnich 12 miesiącach (dotyczy to pozostałych bezrobotnych).

Zasiłek dla bezrobotnych składa się z kwoty podstawowej i dodatków. Kwota bazowa jest 55% dotychczasowego dochodu netto bezrobotnego. Zasiłek dla bezrobotnych może być wypłacany maksymalnie przez okres do 20 tygodni. Szczególne przepisy stosuje się w stosunku do bezrobotnych, którzy maja długi staż pracy – zasiłek może być wypłacany do 52 tygodni.

Podczas pobierania zasiłku bezrobotny i pozostająca na jego utrzymaniu rodzina, są objęci ubezpieczeniem zdrowotnym. Podjecie pracy musi być natychmiast zgłoszone w urzędzie pracy. W przypadku gdy okres pobierania zasiłku się skończy, a bezrobotny nadal nie ma pracy, otrzymuje prawo do wypłaty pomocy socjalnej. W tym czasie nadal musi pozostawać do dyspozycji urzędu pracy. Wysokość tej pomocy to 92 do 95% kwoty zasiłku dla bezrobotnych.

 

 wróć do góry

 

Obywatelstwo niemieckie

Osoba pragnąca zdobyć dokumenty niemieckie, potwierdzające fakt posiadania obywatelstwa niemieckiego powinna złożyć wniosek do Bundesverwaltungsamt w Köln wraz z wymaganymi dokumentami, takimi jak: metryki urodzenia, ślubu i zgonu wszystkich osób w linii męskiej (ojciec, dziadek, ewentualnie pradziadek), jeżeli jest osobą urodzoną do 1914 roku włącznie.

Warunki uzyskania obywatelstwa niemieckiego przez urodzenie:

1. Osoby urodzone ślubnie

W przypadku osób urodzonych przed dniem 01.01.1975 roku obowiązuje zasada, że mogą one być Niemcami jedynie wówczas, gdy ich ojciec był Niemcem. Istnienie tej ciągłości pochodzeniowej udawadnia się wstecz od dziadka lub nawet od pradziadka urodzonego przed 1914 rokiem. Można domniemywać posiadanie obywatelstwa niemieckiego wówczas, jeżeli przodkowie urodzili się między 1913 a 1945 rokiem na terytorium Rzeszy Niemieckiej lub Wolnego Miasta Gdańska według granic z 1937 roku i tam też mieszkali.
Osoba urodzona po dniu 01.01.1975 roku uzyskuje obywatelstwo niemieckie wówczas, jeżeli jedno z rodziców posiadało obywatelstwo niemieckie.

2. Osoby urodzone nieślubnie

Z reguły obowiązuje zasada, że dana osoba uzyskuje obywatelstwo matki.
Od dnia 01.07.1993 roku obywatelstwo można uzyskać również od ojca, jeżeli
a) jest on Niemcem
b) przeprowadzono ważne według niemieckich przepisów prawnych ustalenie
wzgl. uznanie ojcostwa
c) uznanie ojcostwa wzgl. rozpoczęcie lub wszczęcie postępowania
w sprawie ustalenia ojcostwa miało miejsce przed osiągnięciem przez dziecko 23 roku życia.

3. Uzyskanie obywatelstwa poprzez urodzenie w Niemczech

Od dnia 01.01.2000 roku dziecko majace rodziców cudzoziemców uzyskuje poprzez urodzenie w Niemczech obywatelstwo niemieckie, jeżeli jedno z rodziców
a) od ośmiu lat przebywa zgodnie z prawem na stałe w Niemczech oraz
b) posiada uprawnienie na pobyt (Aufenthaltsberechtigung) lub od trzech lat
zezwolenie na pobyt (Aufenthaltserlaubnis) na czas nieokreślony.

Osoba, która uzyskała obywatelstwo niemieckie przez urodzenie w Niemczech a ponadto posiada obywatelstwo innego kraju musi po uzyskaniu pełnoletności (ukończenie 18 roku życia) do ukończenia 23 roku życia oświadczyć na piśmie, czy pragnie zachować obywatelstwo niemieckie czy obywatelstwo innego kraju. W przypadku zachowania obywatelstwa niemieckiego osoba ta powinna udokumentować zrzeczenie lub utratę obywatelstwa innego kraju, chyba że może okazać na piśmie pozwolenie na zachowanie obywatestwa niemieckiego. Jeżeli do ukończenia 23 roku życia nie zostanie złożone żadne oświadczenie, niemieckie obywatelstwo automatycznie przepada.
Dzieci urodzone w Niemczech przed dniem 01.01.2000 r. nie uzyskały obywatelstwa niemieckiego jedynie na podstawie tego faktu.

Źrodło :

http://www.breslau.diplo.de

 wróć do góry

 

Prawo jazdy w Niemczech

Polskie prawo jazdy należy w okresie do sześciu miesięcy pobytu za granicą wymienić na odpowiedni dokument niemiecki.

Każda osoba zameldowana w Niemczech dłużej niż rok, ma obowiązek przerejestrować swój samochód. Wiąże się to z kosztami oclenia samochodu oraz opłaceniem podatku KFZ. Dlatego dużo korzystniej jest kupić samochód w Niemczech, indywidualnie bądź, na spółkę z innymi osobami. Jest to szczególnie opłacalne, gdyż z początkiem 2005 roku możliwe jest odliczanie kosztów podróży nawet przez osoby, podróżujące wspólnie jednym samochodem.

 wróć do góry

Układ zbiorowy pracy

Każdy układ zbiorowy pracy powinien regulować minimum dwie następujące kwestie:

1.    Wzajemne zobowiązania układających się stron w zakresie jego stosowania  

Regulacje te mają charakter obligacyjny wiążący tylko dla obu stron układu. Postanowienia układu mają również charakter bezroszczeniowy, tzn. nie mogą stanowić podstawy roszczeń na drodze cywilnoprawnej. Celem niniejszych regulacji jest zapewnienie prawidłowej realizacji norm układowych, np. postanowienia o sposobie podania do powszechnej wiadomości postanowień układu.  

 

2.    Postanowienia normatywne  

Chodzi tutaj o warunki, które określają treść stosunku pracy oraz inne warunki, które nie zostały jednoznacznie, bądź w ogóle uregulowane w kodeksie pracy. Jest to główna część układu, gdzie reguluje się warunki pracy i płacy, a także inne kwestie związane z zatrudnieniem pracowników, jak np. możliwości awansu. Dolną granicą wysokości świadczeń są obowiązujące przepisy prawa pracy, natomiast górna granica świadczeń nie została określona i wynika z sytuacji finansowej przedsiębiorstwa. Układ zbiorowy pracy jest zawierany przez dwie strony:

      - podmiot reprezentujący pracodawcę w danym zakładzie pracy, oraz

      - reprezentację pracowników (związki zawodowe).

W związku z powyższym układ zbiorowy pracy może być dwojakiego rodzaju:

1.    Zakładowy,  

Zakładowy układ zbiorowy pracy ma odniesienie do wszystkich zakładów pracy z wyjątkiem jednostek państwowych sfery budżetowej oraz zakładów, w których związki zawodowe nie istnieją.

2.    Ponadzakładowy,

Ponadzakładowy układ zbiorowy pracy może być stosowany dla danej branży, regionu, itd. Dopuszcza się możliwość podpisania układu w wielu zakładach. Wówczas zawierany jest on przez przedstawicieli pracodawców. Jednak zbiorowego układu pracy nie można stosować dla wszystkich pracowników. Zgodnie z art. 239 § 3 oraz art. 24122 Kodeksu pracy układy zbiorowe pracy nie obejmują szeroko pojętych funkcjonariuszy służb zmilitaryzowanych (żołnierzy zawodowych, policjantów, strażaków Państwowej Straży Pożarnej, funkcjonariuszy UOP, Straży Granicznej i Służby Więziennej) oraz osób pozostających w pozapracowniczych stosunkach zatrudnienia (radców, posłów, senatorów). Zazwyczaj układami pracy nie są również objęci pracownicy większości drobnych pracodawców.

Ustawa o układach zbiorowych pracy wymusiła zmianę funkcjonujących dotychczas systemów wynagradzania. Zgodnie z art. 771 Kodeksu pracy warunki wynagradzania za pracę oraz inne świadczenia związane z pracą ustalają układy zbiorowe pracy lub regulaminy wynagradzania, pod warunkiem, że układy te i regulaminy obejmują osoby mające status pracownika. Jednak warto podkreślić, że układy zbiorowe pracy mają pierwszeństwo stosowania w kształtowaniu wynagrodzeń w zakładach.

Mechanizm układów zbiorowych pracy stworzono w celu umożliwienia korzystniejszego regulowania postanowień wynikających z prawa pracy na rzecz pracowników. Z kolei w przypadku układu zakładowego regulacje te mogą być korzystniejsze od postanowień układu ponadzakładowego.

 

Źródło :

http://www.placa.pl

 wróć do góry

Zasiłek na dziecko (Kindergeld)

Od stycznia 2009 roku wzrosły przyznawane kwoty zasiłku rodzinnego w Niemczech (Kindergeld). Obecnie wysokość zasiłku wynosi na pierwsze, drugie i trzecie dziecko 164 EUR miesięcznie, a na następne dzieci 195 EUR miesięcznie.

Co to jest Kindergeld?
Kindergeld to niemieckie lub austriackie świadczenie odpowiadające polskiemu zasiłkowi rodzinnemu, przysługujące rodzicom posiadającym na wychowaniu niepełnoletnie lub pełnoletnie ale uczące się dzieci.
 

Komu przysługuje Kindergeld?
Wniosek o wypłatę Kindergeld może złożyć osoba spełniająca jeden z poniższych warunków:
- ma stałe miejsce zamieszkania w Niemczech lub Austrii, lub
- przebywa w sposób ciągły lub będzie przebywać min. 6 miesięcy w Niemczech lub Austrii, lub
- zarobiła poza granicami Niemiec  lub Austrii mniej niż 3.068 EUR (w przypadku małżonków wspólne dochody poniżej 6.176 EUR).

Kindergeld przysługuje osobie spełniającej jeden z powyższych warunków na dzieci:
- zamieszkałe w jednym z krajów Unii Europejskiej (w tym Polski),
- które nie ukończyły 18 lat, lub
- ukończyły 18 lat ale nie ukończyły 27 roku życia i pobierają naukę.

UWAGA: Kindergeld nie przysługuje pracownikom sezonowym oraz pracownikom na kontrakcie z polskich firm odesłanych na czasowy pobyt na terenie Niemiec czy Austrii.

Okres wypłaty zasiłku
Od momentu podjęcia zatrudnienia w Niemczech lub Austrii (nie wcześniej niż od 01.05.2004) do zakończenia okresu zatrudnienia. Zakres wstecz: do czterech lat wstecz (nie wcześniej niż od 01.05.2004).

Kwoty przysługującego zasiłku
Na pierwsze, drugie i trzecie dziecko 164,- Euro miesięcznie, od czwartego dziecka 195,- Euro zmniejszone o kwoty zasiłku rodzinnego na dzieci wypłacanego w Polsce.

 

Źródło : http://www.bavaria24.pl

 

Wzory dokumentów do pobrania potrzebnych przy uzyskiwaniu Kindergeldu:

Druk  E411

Druk  E402

Druk  E401

Druk -  Bescheinigung des arbeitgebers

 wróć do góry

 

 

 

 

Informacje o Agencjach Zatrudnienia

Wysoki poziom bezrobocia w Polsce powoduje, że z roku na rok coraz więcej osób korzysta z usług agencji zatrudnienia. Świadczą o tym choćby dane nadsyłane do Ministerstwa, z których wynika, iż za pośrednictwem takich agencji do pracy za granicę wyjeżdża rocznie ponad 50 tysięcy osób. Dla tych osób ważna jest możliwość zdobycia kwalifikacji oraz poprawy swojej sytuacji materialnej i poziomu życia. Niestety, wciąż pojawiają się informacje o działalności nielegalnych pośredników proponujących pracę za granicą, którzy często, chcąc uwiarygodnić swoją ofertę, angażują w proces rekrutacji publiczne służby zatrudnienia.

Wykaz agencji zatrudnienia dostępny jest w Internecie na stronie: www.kraz.praca.gov.pl lub w Wojewódzkich Urzędach Pracy. 

Wyróżniamy pięć rodzajów Agencji Zatrudnienia:

- pośrednictwa obywateli polskich do pracy za granicą   u pracodawców zagranicznych - udzielają pomocy poszukującym pracy w uzyskaniu odpowiedniego zatrudnienia, a pracodawcom w znalezieniu pracowników o odpowiednich kwalifikacjach)

- pośrednictwa pracy na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,

- doradztwa personalnego - świadczą odpłatnie usługi na rzecz pracodawców,

- poradnictwa zawodowego - udzielają pomocy w wyborze odpowiedniego zawodu i miejsca zatrudnienia, informacji zawodowych oraz pomocy w doborze kandydatów do pracy na stanowiska wymagające szczególnych predyspozycji psychofizycznych,

- pracy tymczasowej - kierują własnych pracowników do pracodawcy użytkownika celem wykonywania pracy tymczasowej.

 

Źródło: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

 wróć do góry

 

Umowa kierowania

Agencja pośrednictwa kierująca do pracy za granicą ma obowiązek zawarcia z osobą kierowaną do pracy umowę (art. 85 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy – Dz. U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm.). Umowa taka musi zawierać takie informacje jak:

- zagranicznego pracodawcę,

- okres zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

- rodzaj oraz warunki pracy i wynagradzania, a także przysługujące osobie kierowanej do pracy świadczenia socjalne,

- warunki ubezpieczenia społecznego oraz od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób tropikalnych,

- obowiązki i uprawnienia osoby kierowanej do pracy oraz agencji pośrednictwa pracy,

- zakres odpowiedzialności cywilnej stron w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy zawartej między agencją pośrednictwa pracy a obywatelem polskim, w tym stronę pokrywającą koszty dojazdu i powrotu osoby skierowanej do pracy w przypadku niewywiązania się pracodawcy zagranicznego z warunków umowy oraz tryb dochodzenia związanych z tym roszczeń,

- kwoty należne agencji pośrednictwa pracy z tytułu faktycznie poniesionych kosztów związanych ze skierowaniem do pracy za granicą poniesione na: dojazd i powrót osoby skierowanej, wydawanie wizy, badania lekarskie i tłumaczenie dokumentów,

- informację o trybie i warunkach dopuszczania cudzoziemców do rynku pracy w państwie wykonywania pracy,

- inne zobowiązania stron.

 

Jeżeli umowa nie zawiera wszystkich tych punktów, jest niezgodna z prawem.

Może się jednak zdarzyć, że umowa będzie spełniała wszystkie formalne wymogi, ale będzie niekorzystna dla pracownika. Chodzi np. o zapisy, z których wynika, że trzeba wykupić przejazd właśnie u tego pośrednika, a bilet kosztuje decydowanie więcej niż powinien. W takiej sytuacji to zainteresowany powinien podjąć decyzję, czy przystaje na te warunki, czy nie. Nikt nikogo nie zmusza do podpisania takiej umowy. Można zmienić pośrednika.

 

Źródło: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

 wróć do góry

 

Opłaty za pośrednictwo

Zgodnie z art. 85 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ze zmianami, dozwolone jest pobieranie od osób opłat z tytułu faktycznie poniesionych kosztów związanych ze skierowaniem do pracy za granicą, tj. kosztów poniesionych na: dojazd i powrót osoby skierowanej, wydawanie wizy, badania lekarskie i tłumaczenie dokumentów – pod warunkiem wyspecyfikowania tych opłat w umowie zawartej z osoba kierowaną do pracy za granicą. Dozwolone jest również pobieranie opłat z tytułu prowadzonej działalności w zakresie pośrednictwa pracy od pracodawców.

Agencja pośrednictwa do pracy za granicą pracy od osób, dla których poszukuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, nie może pobierać opłat innych niż wyszczególnione powyżej (pozycja w menu wyżej), tj. opłat z tytułu: dojazdu i powrotu osoby skierowanej, wydawania wizy, badań lekarskich i tłumaczenia dokumentów.

Od osób kierowanych do pracy za granicę zabronione jest pobieranie przedpłat, kaucji oraz opłat z tytułu wyszukiwania i wskazania pracodawcy zagranicznego, w szczególności: opłat eksploatacyjnych, wynagrodzenia pracowników, opłat z tytułu wynajmu lokalu, wyjazdów pracowników agencji, rekrutacji, usług pocztowo-telekomunikacyjnych, druków, reklamy i ogłoszeń prasowych.

 

Źródło: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

 wróć do góry

 

10 kroków - bezpieczny wyjazd do pracy za granicę

Staraj się postępować zgodnie z poniższymi radami:

- Sprawdź czy pośrednik posiada odpowiedni certyfikat (wykaz agencji zatrudnienia znajduje się na stronie internetowej

www.kraz.praca.gov.pl).

- Jeśli w ogłoszeniu podany jest tylko telefon komórkowy, bezwzględnie domagaj się podania także dokładnego adresu pośrednika.

- Pamiętaj, że polski pośrednik nie ma prawa do pobierania opłat za załatwienie pracy.

- Sprawdź w rejestrze (ewidencji działalności gospodarczej lub Krajowym Rejestrze Sądowym), czy dany pośrednik ma zgłoszoną działalność gospodarczą, od jak dawna i czy posiada własne biuro.

- Zawsze sprawdzaj, czy dany pośrednik posiada umowę zawartą z pracodawcą zagranicznym i czy wysłał już ludzi do pracy za granicę. Poproś o numery telefonów pracodawców zagranicznych oraz do osób, które już skorzystały z jego usług i mogą to potwierdzić.

- Zanim wyjedziesz za granicę, domagaj się spisania umowy, w której będą podane warunki pracy, płacy, należne świadczenia, itp.

- Pamiętaj, że dowód wpłaty na konto pośrednika - oszusta - nie daje dużych szans na odzyskanie wpłaconej kwoty. Do zakładania kont bankowych mogą być wykorzystywane podstawione osoby.

- Zanim zapłacisz pośrednikowi za przejazd, sprawdź, ile wynoszą ceny u przewoźników. Nie przepłacaj.

- Nigdy nie płać przed wyjazdem za mieszkanie za granicą oferowane przez pośrednika. Zwykle kontakt kończy się na pobraniu opłat za lokal.

- Pamiętaj, że agencja pośrednicząca do pracy za granicą powinna kierować Cię do pracodawcy a nie do innego zagranicznego pośrednika. Pracodawcą tym może być także zagraniczna agencja pracy tymczasowej.

 

Źródło: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

  wróć do góry

 

 

Uznanie kwalifikacji pielęgniarskich w Austrii i w Niemczech

Warunki uznawania kwalifikacji zawodowych w zawodach regulowanych, którymi są pielęgniarka/pielęgniarz na terenie Unii Europejskiej reguluje dyrektywa 2005/36WE z dnia 7 września 2005, która weszła w życie z dniem 20 października 2005 roku. Zgodnie z dyrektywą pielęgniarki/pielęgniarze mogą uzyskać uznanie kwalifikacji zawodowych za granicą na następujących zasadach:

 

 

 

Na zasadzie automatycznego uznania

 

 

 

Na zasadzie praw nabytych

 

 

 

Na zasadach ogólnych

 

 

 

 

Zasada automatycznego uznania

Ta zasada dotyczy polskich pielęgniarek i pielęgniarzy, którzy:

{C}·         {C}ukończyły studia wyższe na kierunku pielęgniarstwo uzyskując tytuł „magister pielęgniarstwa” po dniu 01.05.2004

{C}·         {C}uzyskały dyplom licencjata pielęgniarstwa po 1.05.2004

W przypadku obu wyżej wymienionych grup nie ma konieczności dokumentowania doświadczenia zawodowego. Tak więc w tym trybie o uznanie kwalifikacji zawodowych mogą ubiegać się również absolwenci nie posiadający jeszcze stażu pracy.

 

 

 

 

Zasada praw nabytych

Zasada ta odnosi się do pielęgniarek/pielęgniarzy, którzy uzyskali dyplom przed 1 maja 2004 roku i nie spełniają minimalnych wymogów w zakresie kształcenia określonych w dyrektywie tj. co najmniej 3 lata nauki lub 4600 godzin zajęć.

W tym przypadku należy przedłożyć zaświadczenie o posiadanym statusie zawodowym, zgodnie z następującymi wytycznymi:

{C}a)    {C}osoby z dyplomem licencjata pielęgniarstwa (przed 1 maja 2004 r.): muszą potwierdzić, iż posiadają min. 3 letnią ciągłą praktykę zawodową w okresie 5 ostatnich lat poprzedzających wydanie zaświadczenia,

{C}b)    {C}osoby z dyplomem pielęgniarki albo pielęgniarki dyplomowanej, które ukończyły medyczne szkoły pomaturalne (w tym studium medyczne) muszą potwierdzić, iż posiadają  5 letnią ciągłą praktykę zawodową w okresie ostatnich 7 lat poprzedzających wydanie zaświadczenia.

 

 

 

 

Na zasadach ogólnych

Osoby, które nie mogą przedstawić dokumentów, o których mowa wyżej mogą wystąpić o uznanie kwalifikacji na zasadach ogólnych. W tym przypadku Państwo Członkowskie, w którym osoba ubiega się o uznanie kwalifikacji, określi w jaki sposób należy uzupełnić braki. Najczęściej przybiera to formę stażu adaptacyjnego trwającego nie dłużej niż 3 lat połączonego z testem umiejętności.

 

 

 

 

Czas rozpatrzenia wniosku wynosi ok. 3 miesięcy.

 

 

 

Najczęściej termin wydania decyzji przedłuża się ze względu na błędy formalne lub merytoryczne w dokumentacji wnioskodawcy.

Jak zatem należy przygotować wniosek?

Obowiązuje generalna zasada, w myśl której wszystkie za wyjątkiem paszportu lub dowodu osobistego dokumenty przekazujemy w dwóch wersjach językowych: polskie oryginały lub kopie oraz ich tłumaczenia na język niemiecki.

W przypadku gdy nie przekazujemy oryginałów a kopie polskich dokumentów jak np. w przypadku prawa wykonywania zawodu konieczne jest uprzednie powiedzenie kopii za zgodność z oryginałem i dopiero przetłumaczenie tak potwierdzonego dokumentu.

 

 

 

 

Mimo generalnie obowiązujących przepisów unijnych Państwa członkowskie nieco różnicują procedury wnioskowania. I tak w Austrii należy wskazać adres na terenie Austrii, na który wysyłana będzie przez Ministerium korespondencja. W Niemczech z kolei wymagane jest zameldowanie na terytorium Niemiec w celu rozpatrzenia wniosków przez właściwy organ dla miejsca zameldowania. Koszt uznania kwalifikacji to ok. 130-150 EUR płatne w momencie  wydania decyzji.

Więcej informacji:

PDFInformacja dotycząca warunków uznawania kwalifikacji pielęgniarstwa w Austrii i w Niemczech.pdf

 PDFrepublik_polen_gesundheits-_und_krankenpflege_berufszulassung_-_information.pdf

PDFMerkblatt_zum_Anerkennungsverfahren_Krankenpflege_Polen[1].pdf

 wróć do góry

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kontakt

Club Silesius Katarzyna Szajca
ul. Ozimska 7
45-057 Opole

Tel.: +48 77 44-12-450
Kom.: +48 664 468 573
e-mail:

zobacz więcej »